Groepsreis Uganda januari 2005

1 volgende pagina

Een 16-daagse groepsreis door uganda.
Door: Hermine & George Lernout
[januari 2005]

Vrijdag 21 januari

Om half 6 in de morgen zoemt de wekker. Vandaag begint onze reis naar Uganda.
Wij zijn drie bevriende echtparen in de leeftijd 55/65 en al meerdere keren samen naar Afrika op vakantie geweest: Paul en Lizy, Theo en Liliane, George en Hermine.

Deze keer wordt het Uganda. Een paar weken geleden hebben we de informatie-avond bezocht van Matoke Tours in ’s-Hertogenbosch. Via deze organisatie hebben wij onze “reis op maat”geboekt. De 22-daagse reis zoals die op de website staat, is op ons verzoek ingekort tot een 16-daagse reis; enkele rustdagen minder en een paar programmapunten minder, maar de hoogtepunten zijn gebleven.

Omdat we in Zeeuwsch-Vlaanderen wonen, is voor ons geboekt vanaf vliegveld Zaventem in Brussel. Dat scheelt ons aanzienlijk in reistijd. Na een klein uurtje rijden zijn we al op het vliegveld. Dit wordt een lange dag. Iets over half 11 stijgen we op en komen om 22.50 uur plaatselijke tijd aan in Entebbe. In Nederland is het dan 20.50 uur.
Als we uit het vliegtuig stappen worden we meteen omringd door de heerlijk warme tropische lucht. Het voelt goed om weer op Afrikaanse bodem te staan.

Nadat we ons visum geregeld hebben haasten we ons naar de uitgang, waar onze reisleider Coen, die we al ontmoet hebben op de info-avond, ons staat op te wachten, te samen met chauffeur David en stagiair Geresem. Deze drie jongemannen zullen ons de komende weken begeleiden.
Het busje brengt ons naar ons overnachtingshotel – het Flight Motel- in Entebbe. Eenvoudig maar proper. We krijgen een drankje aangeboden en zoeken dan ons bed op.

Zaterdag 22 januari

Slecht geslapen, veel lawaai van tikkende hakjes en rollende kofferwieltjes, bijna de gehele nacht door, maar we krijgen een goed ontbijtje met toast en jam en op verzoek een ei, dus we kunnen aan de grote reis beginnen.
We rijden eerst naar de hoofdstad Kampala, waar we bij een bank geld zullen wisselen. Euro’s in Oegandese Shillingen. 1000 Shilling is te vergelijken met onze oude Nederlandse gulden, dus de komende weken vergeten we gemakshalve de euro maar en rekenen we weer in guldens. Drie nullen weg en je bent er.

Kampala is een vreselijk drukke stad. We komen ogen te kort: veel minibusjes, auto’s, scooters, bromfietsen, zwaar beladen fietsen, en daar tussendoor lopen de voetgangers, alles kriskras door elkaar en luid toeterend. Er is ook vooral veel handel langs de kant van de weg: van koelkasten tot bananen, het volksvoedsel van Uganda, waar een soort bananenpuree (matoke) van gemaakt wordt. Dit zullen we ongetwijfeld nog een keertje proeven. Na de bank gaan we in noordelijke richting naar Murchison Falls, het einddoel voor vandaag. We lunchen in het plaatsje Masindi op het terras van een leuk restaurantje. Het is prachtig weer.
In het begin is de weg nog goed, maar later wordt het een onverharde weg, rood en stoffig, maar zo kenden we Afrika al.
Laat in de middag komen we aan bij de Nijl, waar we met het busje op een pontje naar de andere kant gaan. Daar wacht ons een prachtig hotel: de Paraa Lodge, geheel opgetrokken in Afrikaanse stijl.
Jammer dat het prachtige zwembad “under repair “ is. Waar hebben we dat al eerder meegemaakt???

Voor morgenochtend is gepland dat we kunnen uitslapen en bij het zwembad luieren, maar Coen komt met het voorstel van een extra gamedrive in de vroege ochtend. Dat laten we niet aan ons voorbij gaan, dus spreken we af dat we morgen om 7.15 opgehaald worden.
We dineren op het terras, met uitzicht op de Nijl en de ondergaande zon Prachtig. Er is een prima koud en warm buffet voor 20.000 shilling. Wat koop je daar bij ons nog voor. We hebben een gezellige avond, het is hier wel bloedheet, koelt ook nauwelijks af.
Na het eten gaan we naar onze kamer, maar Paul en George maken nog even een wandelingetje.
Na 10 minuten zijn ze echter al terug. Kwamen buiten bij het hotel een hippo tegen, die, toen George zijn hoofdlamp aan deed, meteen in volle vaart op hen af kwam, bijna tot bij de receptie van het hotel.
Dat was even schrikken.
We kruipen onder het muskietennet en slapen snel in

1 volgende pagina

terug naar boven